Potjeslatijn

Potjeslatijn

Een linkje van een goede kennis bracht mij een tijdje geleden bij een Engels artikel over het gebruik van podcasts, als een eigenwijs alternatief voor de Amerikaanse samenleving. Een podcast is eigenlijk een modern woord voor ‘slap kletsen op het internet’ maar dan met geluid.

Veel lerarenvergaderingen verzanden vaak, net als de Tweede Kamer trouwens, in oeverloos gesteggel. Is dat wel een podcast waard? Zou je denken. Het zou dus zomaar kunnen dat onze bekendste naoorlogse premier het initiatief neemt. “Veinde gij dè dan zunne goeje?” zo zullen veel van mijn Bossche collega’s ,’s morgens bij de koffie reageren . Of is het een idee voor onze beide nieuwe bewindslieden op het ministerie van onderwijs? Die hebben tenminste ambitie. Als ik de onderwijsredacties van de verschillende landelijke dagbladen mag geloven. Maar ja, in de klas?

Gelukkig zal het potjeslatijn van Thierry Baudet in de lerarenkamer niet vaak te horen zijn. Da’s, behalve voor de docent klassieke talen, toch veel te hoog gegrepen voor ons  eenvoudige leraren. Toch was er onlangs weer een hoop gezucht en gesteun bij mijn collega’s te horen toen de de resultaten van de proefwerkweek op tafel kwamen.  Er was zelfs een leerling die om uitstel van het proefwerk had gevraagd nadat hij zijn onvoldoende in ontvangst had genomen. Want zijn vader zou een of ander probleem hebben en was met zijn  auto pardoes in de sloot gereden. Het stond zelfs in de krant. Misschien was een podcast wel een goede oplossing geweest, beweerde mijn collega van de vak-sectie ICT.

Toch was dit potjeslatijn goed voor de sfeer in de sectie. Uiteindelijk kreeg de leerling waar hij recht op had en vertrokken wij als onderwijsteam opgelucht naar huis. De week daarop werden we vriendelijk door onze afdelingsmanager toegesproken met de woorden; ‘dat we het als team zo menselijk en professioneel hadden aangepakt’. De afdelingsmanager vermeed duidelijk het woord ‘potjeslatijn’. Onze collega klassieke talen hielp haar uit de droom en stelde voor om het vak ‘Potjeslatijn’ als verplicht vak op te nemen in het curriculum.

Toch was ik onder de indruk van het artikel over de podcast als politiek instrument om de ingekakte politiek op te schudden en stuurde de link naar een verre kennis in Amerika. Zijn antwoord was kort en minder hoopvol: “Ik weet niet wat Amerika nog  kan redden”. Als ik moet kiezen tussen een podcast of het potjeslatijn, dan weet ik het wel.

Over de blogger

John Doe

Toon Rekkers

Koning Willem I College
Ik ben docent commerciële economie en ondernemersvaardigheden. Ik werk op het Koning Willem I College in 's-Hertogenbosch.

Plaats een reactie

Andere blogposts